Ayasofya’da Kaybolan Papaz, Zamanı Yutan Kapı mı, Yoksa Sırlara Açılan Derinlik mi?

Yıl 1453. İstanbul kuşatma altındayken, Ayasofya'da son ayin yapılmaktadır. Bizans’ın son ruhani liderleri, halkla birlikte Tanrı’ya dua etmektedir. Bazılarına göre bu bir veda, bazılarına göre ise bir mucize beklentisidir. Ayasofya’nın içindeki atmosfer ağır, sessizlik delici, taşlar bile konuşuyor gibidir. Ve işte o an… bir papaz ellerinde kutsal kitapla Kutsal Mihrab’a doğru yürür. Gözlerini kapatır. Duasını tamamladıktan sonra ana sunağın arkasında bulunan küçük bir kemerli geçide yönelir… ve bir daha asla görünmez. Ne kilisenin içindekiler ne de sonradan gelen Osmanlı askerleri o papazı bir daha görmez. Geride ne bir cüppe kalır ne de bir ayak izi. Bu Hikâye Yüzyıllarca Fısıltıyla Taşların Arasında Dolaştı Olay zamanla efsaneye dönüştü ama bazı Osmanlı mimarları Ayasofya’yı restore ederken tuhaf bir duvar yapısıyla karşılaştılar. Altında merdiven izi olan, ama içeri girilemeyen bir taş yapı. O dönem bu taş yapının önemi anlaşılamadı. Ancak birkaç kişi, "içeri giren bir adam bir daha geri dönmedi" fısıltılarını yazma cesaretini gösterdi. Evliya Çelebi bu olaydan dolaylı da olsa bahseder. "Ayasofya'da namaz kılan biri, bir kemik sesi duyarsa, dönmesin. Ruh orada hapsolur" der...